-
rewolucja jest siłą, nad którą żadna inna potęga, boska
ani ludzka, nie może osiągnąć przewagi
-
istotą rewolucji jest to, że się umacnia i rośnie wskutek
oporu, który napotyka
-
nigdy nie odpiera sie rewolucji, nie oszukuje sie jej, nie
można jej wynaturzyć, ani tym bardziej jej zwyciężyć; im bardziej ją tłumić,
tym bardziej wzrasta jej prężność, a jej działanie staje się nie do odparcia
-
jak antyczna Nemezis, której ani prośby, ani groźby nie
mogły wzruszyć, rewolucja posuwa się naprzód krokiem nieuchronnym i posępnym,
wśród kwiatów, które jej rzucają wyznawcy, we krwi swych obrońców i po trupach
swych wrogów
-
każda rewolucja przybiera początkowo postać skargi ludu,
oskarżenia wadliwego stanu rzeczy, którego dokuczliwość pierwsi odczuwają
najbiedniejsi
-
istnieje jeden tylko sposób zapobiegania niebezpieczeństwom
rewolucji; zrobić z niej prawo; lud cierpi, jest niezadowolony ze swego losu:
jest to chory, który jęczy, dziecko w kołysce, które krzyczy; stańcie przed
nim wysłuchajcie jego skarg, zbadajcie ich przyczynę, ich następstwa, obliczcie,
jeśli trzeba, ile przypada na przesadę, a następnie natychmiast zajmijcie
się bez wytchnienia ulżeniem cierpiącemu; rewolucja dokona się wówczas bez
hałasów jako naturalny i szczęśliwy rozwój dawnego porządku rzeczy
-
niestety! sądzić należy, iż rewolucja pokojowa jest czymś
nazbyt idealnym, aby nasza wojownicza ludzkość zadowoliła się nią
-
głupota rządów buduje wiedzę rewolucjonistów
-
dzięki prześladowaniu, jakiego doznała rewolucja ma dziś
świadomość samej siebie; może ona wskazać swą rację bytu; jest w stanie wyciągnąć
wnioski z sytuacji, zna swą zasadę kierowniczą, swoje środki, swój cel; ma
swą metodę i swój probierz
-
przyczyną rewolucji jest nie tyle niedostatek, jaki w pewnej
chwili odczuwa społeczeństwo, ile ciągłość tego niedostatku, powodująca znikanie
i neutralizowanie dobrobytu
-
ludzi przede wszystkim należy przekonać; oświetlenie umysłów
jest najlepszą rewolucją
-
żadnej władzy, żadnego rządu, nawet ludowego: to właśnie
jest rewolucja
/\ /\ /\
|